Μείασμα ανθρωποειδούς, ενδεχομένως Γαλλικής καταγωγής.
Λιγοστά μαλλιά, εναπομείνοντα απο μια καράφλα στο κέντρο της κεφαλής.
Κόκκινου χρώματος η κόμη, ένα μούσι (κόκκινο επίσης) σε σχήμα γάτζου... νύχια ορτυκιού και ένα τυφλο μάτι που μένει κάτασπρο να κοιτάει το κενό γεμίζοντας σε με αηδία και οίκτο ταυτόχρονα.
Ψιθυρίζει ξύνοντας το πηγούνι του σε μία ακατανόητη γλώσσα "... και απο όλους τους ανθρώπους που μισώ, οι Γιαπωνέζοι είναι οι πιο αηδιαστικοί άλλωστε..."
Το παραπάνω δεν είναι παρα μόνο ένα ελάχιστο απόσπασμα απο την ταινία "Tokyo!". Μια "συλλογη" απο 3 ταινίες μικρού μήκους που έχουν ως έδρα τους το Τοκυο της Ιαπωνίας.
Εντυπωσιάζομαι κάθε φορά με τη μ***κία που δέρνει τους Ιαπωνέζους.
Ναι μπορεί να είναι τέχνη και η τέχνη δεν περιγράφεται, δεν εξηγήται... όμως οχι έτσι ρε παιδιά.
Ήταν απο οτι χειρότερο έχω δεί σε ταινία τα τελευταία 3 χρόνια. Σαν ένα κακοφτιαγμένο anime με πραγματικούς ηθοποιούς.
Την προτείνω ανεπιφύλακτα.
Τρίτη 30 Ιουνίου 2009
Καλοκαίρι 2009
Πάει καιρός απο την τελευταία ανάρτηση μου εδώ.
Η θητεία. Ήρθε - έφυγε ουτε που το πήρα χαμπάρι (δηλαδή το πήρα, απλά είναι σε σκοτεινές γωνίες του μυαλού που, καλύτερα ξεχασμένες)
Θέλω να φύγω.
Ετσι λοιπόν ετοίμασα τα χαρτιά μου για να φύγω για σπουδές στη Αγγλία.
Συναυλίες πολλές, το καλοκάιρι ήδη έχει μπει για τα καλα. Και ενω θα ήμουν σε μια φάση (άλλοτε ) που ο αριθμός των θαλασσινών μου μπάνιων θα είχε φτάσει ήδη διψήφιο αριθμο. Είμαι κλεισμένος, άφραγκος προσπαθώντας να ετοιμαστώ για έξω.
Οπου φυσικά το έξω είναι τα "Λονδίνα" και οι "Αγγλίες" και όχι το κέντρο για καφέ ή κάποια παραλία για μπάνιο.
Θέλω δουλειά, κάτι για 3 μήνες πριν φύγω. Να έχω γεμάτο το πουγκί μου όταν πάω στα ξένα, άνθρωπος είμαι, κάτι μπορει να συμβεί απο απρόοπτα η ζωή φυλάει μπόλικα.
Εχω κάνει έναν αξιολογο αριθμό συνεντεύξεων, και ακόμα μου κάνει εντύπωση ο τρόπος αντιμετωπισης μερικών επιχειρήσεων. Επιχειρήσεις που περιμένεις να έχουν μια σοβαρή αντιμετώπιση στο ζήτημα εύρεσης εργασίας και όμως δείχνουν να έχουν λιγότερη οργάνωση απο τη "ΕΒΓΑ" της γειτονιάς μου.
Φυσικά η οικονομία δεν θα έρθει μόνο απο πλευρά της δουλειάς.
Ολες οι προσπάθειες μου για να φύγω "έξω" σημαίνουν αξιόλογες οικονομίες στα θέματα των εξόδων και φυσικά των διακοπών.
Αντε να δούμε πως θα πάει αυτο το καλοκαίρι...
Η θητεία. Ήρθε - έφυγε ουτε που το πήρα χαμπάρι (δηλαδή το πήρα, απλά είναι σε σκοτεινές γωνίες του μυαλού που, καλύτερα ξεχασμένες)
Θέλω να φύγω.
Ετσι λοιπόν ετοίμασα τα χαρτιά μου για να φύγω για σπουδές στη Αγγλία.
Συναυλίες πολλές, το καλοκάιρι ήδη έχει μπει για τα καλα. Και ενω θα ήμουν σε μια φάση (άλλοτε ) που ο αριθμός των θαλασσινών μου μπάνιων θα είχε φτάσει ήδη διψήφιο αριθμο. Είμαι κλεισμένος, άφραγκος προσπαθώντας να ετοιμαστώ για έξω.
Οπου φυσικά το έξω είναι τα "Λονδίνα" και οι "Αγγλίες" και όχι το κέντρο για καφέ ή κάποια παραλία για μπάνιο.
Θέλω δουλειά, κάτι για 3 μήνες πριν φύγω. Να έχω γεμάτο το πουγκί μου όταν πάω στα ξένα, άνθρωπος είμαι, κάτι μπορει να συμβεί απο απρόοπτα η ζωή φυλάει μπόλικα.
Εχω κάνει έναν αξιολογο αριθμό συνεντεύξεων, και ακόμα μου κάνει εντύπωση ο τρόπος αντιμετωπισης μερικών επιχειρήσεων. Επιχειρήσεις που περιμένεις να έχουν μια σοβαρή αντιμετώπιση στο ζήτημα εύρεσης εργασίας και όμως δείχνουν να έχουν λιγότερη οργάνωση απο τη "ΕΒΓΑ" της γειτονιάς μου.
Φυσικά η οικονομία δεν θα έρθει μόνο απο πλευρά της δουλειάς.
Ολες οι προσπάθειες μου για να φύγω "έξω" σημαίνουν αξιόλογες οικονομίες στα θέματα των εξόδων και φυσικά των διακοπών.
Αντε να δούμε πως θα πάει αυτο το καλοκαίρι...
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)