-Mister L.- 3 Νίντζα στην Αθήνα

Θα έχετε παρατήρησει ότι η κοινωνία μας είναι γεμάτη από ομάδες.
Ομάδες αθλητικές, πολιτικές, φιλανθρωπικές και πολλές άλλες. Ετσι λοιπόν είναι και οι παρέες μικρές κοινωνικές ομάδες, αποτελούμενες από ατομα τα οποια ταιριαζουν μέχρι ενός σημείου στον χαρακτήρα και στις ιδέες. Η κάθε παρέα έχει τον δικό της κώδικα επικοινώνιας, τα δικά της ενδιφέροντα και τις δικές της αναμνήσεις. Ολες διασκεδάζουν με διαφορετικούς τρόπους, είτε πηγαίνοντας για καφέ, είτε παίζοντας κάποιο παιχνιδι, είτε κάνοντας τους ΝΙΝΤΖΑ και πολλά άλλα.




Τι είπατε?
Άκουσα καλά?
Κάνοντας τους Νίντζα?



Ναι ακριβώς αυτό είπα. Σας έχει τύχει να μπείτε σε ένα σχολεικό συγκρότημα βραδιάτικα και να περιπλανιέστε στις ταράτσες? Να σκαρφαλώνετε τοίχους, να περνάτε έξω από το σπιτάκι του φύλακα χώρις να σας πάρει χαμπαρι?

Έτσι έγιναν τα πράγματα, ένα βράδυ εκστασιασμένοι από to anime Naruto και χώρις να εχουμε κάτι να κάνουμε , ξεκινάμε και οι 3 μάζι ένα ταξίδι προς την περιπέτεια. Ανεβαίνοντας ένα μικρό λόφο και σκαρφαλώνοντας κάποια κάγκελα μπαίνουμε στο κάστρο του Τακέσι έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε οποιαδήποτε δυσκολία. Στην αρχή ήταν τα έυκολα σκαρφαλώνοντας κάτι κάγκελα, αργότερα ανεβήκαμε στην ταράτσα και ακροβατόντας στην κηριολεξία τις περνάγαμε μία μία. Στη συνέχεια κατεβήκαμε στο προαύλιο νιώσαμε την ανάσα του φύλακα, τον οποίο εξουδετέροσε ο Μίστερ Ν(Νίντζα) με τον γνώστο τρόπο του πασατέμπου. Εν κατακλείδι αφού περάσαμε την ζούγκλα του σχολείου(σημείο με κάποια στοιχειώδη βλάστιση) και σκαρφαλώνοντας πάλι κάτι κάγκελα βγήκαμε έξω.





Σίγουρα θα βρέθουν κάποιοι που θα πουν. Ε! τους μαλάκες τι κάθονται και κάνουν?
Τι να σας πω μπορεί να ήταν μια μαλακια τις στιγμής, αλλά δεν μπορείτε να φανταστείτε πως είναι να φτάνεις στα όρια σου, να νιώθεις την αδρεναλήνη, το φόβο όπως και άλλα συναιστθήματα. Να νομίζεις πως είσαι Νίνζτα.